Lwów - Wieża ratuszowa (Ukraina)

Widok z wieży ratuszowej oraz zabytkowy mechanizm zegara.
TUTAJ wcześniejszy wpis o ratuszu.

Kępno

Kępno - miasto w województwie wielkopolskim, nad Niesobem, siedziba powiatu kępińskiego. Kępno uzyskało lokację miejską przed 1283 rokiem.
Ślady osadnictwa na obecnych terenach Kępna sięgają epoki brązu.
Miejscowość pod zlatynizowaną nazwą Campno wymieniona jest w łacińskim dokumencie wydanym w Kępnie w 1282 roku sygnowanym przez króla polskiego Przemysła II.
Kępno było początkowo miastem królewskim. Własnością prywatną stało się w 1365, kiedy to król Kazimierz Wielki przekazał je w ręce Wierzbięty z Paniewic. Była to nagroda za pomoc udzieloną królowi w tłumieniu buntu Maćka Borkowica. Wraz z kolejnymi zmianami właścicieli Kępno stopniowo podupadało. Wiązało się to z rozwojem pobliskiej osady – Baranowa oraz licznymi walkami toczonymi w okolicy. W wyniku utraty rangi, Kępno straciło prawa miejskie.
Kępno rozkwitło ponownie w XVII w. Na przełomie lat 1660/1661 znów otrzymało prawa miejskie. Wraz z nimi nadano także herb. W herbie Kępna na niebieskim tle widnieje biały łabędź stojący na zielonej kępie.
Niemcy wkroczyli do Kępna 1 września 1939. Z relacji świadków wiadomo, że pierwszy samochód zwiadowczy wjechał na rynek około godziny 12.30. Kilka minut później pojawiły się oddziały wojskowe. W czasie II wojny światowej z miasta wysiedlono większość Polaków do Generalnego Gubernatorstwa, a w zamian sprowadzono Niemców w ramach akcji kolonizacyjnej Heim ins Reich.
Okupanci zrabowali między innymi dzwony kościelne. W styczniu 1945 do Kępna od strony Wieruszowa zbliżyły się wojska radzieckie, wypierając stopniowo oddziały niemieckie. Niemcy stawili niewielki opór w okolicy wsi Olszowa, jednak został on szybko przełamany i 21 stycznia 1945 miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną.
Na podstawie dekretu PKWN z 31 sierpnia 1944 zostały utworzone miejsca odosobnienia, więzienia i ośrodki pracy przymusowej dla „hitlerowskich zbrodniarzy oraz zdrajców narodu polskiego”.
Od 1945 następuje dalszy rozwój Kępna. Powstają nowe budowle, szkoły i zakłady przemysłowe. Wokół „starego miasta”, stanowiącego centrum, powstają nowe osiedla. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należy do woj. kaliskiego. Powiat kępiński przywrócono 1 stycznia 1999.

źródło: wikipedia.org

Tarnów

Tarnów to miasto leżące przy ujściu Białej do Dunajca, lokowane przez Spycimira herbu Leliwa, na podstawie dokumentu wystawionego przez kancelarię króla Władysława Łokietka z 7 marca 1330 roku.

Lwów - Panorama z Kopca Unii Lubelskiej (Ukraina)

Kopiec Unii Lubelskiej na Wysokim Zamku, usypany z okazji 300. rocznicy zawarcia unii lubelskiej (1569). Ze szczytu (413 m n.p.m.) roztacza się widok na miasto i okolicę.

Kraśnik

Kraśnik leży w województwie lubelskim z prawami miejskimi nadanymi w latach 1377–1878 i od 1919 r.
Miasto jest położony przy dawnym szlaku prowadzącym ze Śląska i Gór Świętokrzyskich do Włodzimierza i Kijowa. W drugiej połowie XIV wieku należało do Gorajskich. Od 1558 r. właścicielami miasta byli książęta Olelkowicze-Słuccy, a później Radziwiłłowie. W 1604 r. miasto kupił hetman wielki koronny Jan Zamoyski, włączając je do Ordynacji Zamojskiej, w skład której wchodziło do 1866 r. Miasto wielokrotnie niszczyły pożary, z których największy wzniecili Szwedzi w 1657 r. W 1813 r. spłonęło 3/4 zabudowy i ratusz.
W 1914 i 1915 r. w okolicach miasta miały miejsce ciężkie walki austriacko-rosyjskie (bitwa pod Kraśnikiem). Dla poprawy zaopatrzenia frontu Rosjanie zbudowali linię kolejową Lublin – Rozwadów, którą oddano do użytku w dniu 31 grudnia 1914 r. Po odzyskaniu niepodległości Kraśnik na nowo otrzymał prawa miejskie.
W latach 1937–1938, w ramach tworzenia Centralnego Okręgu Przemysłowego, na północ od miasta w lesie Budzyń wzniesiono zakład zbrojeniowy. Miał on wytwarzać amunicję artyleryjską, ruszyła jednak tylko produkcja zapalników. Zakład przejęli Niemcy, produkowano tu części do samolotu Heinkel.
Herb Kraśnika - przedstawia on trzy kopie barwy złotej, z których środkowa skierowana jest grotem w dół. Herb nawiązuje do dawnej przynależności miasta do Ordynacji Zamojskiej (herb Jelita był herbem rodu Zamoyskich).
Herb w obecnym kształcie został ustanowiony przez Radę Miasta 23 maja 2013 r.

źródło:wikipedia.org

Poniżej zdjęcia z krótkiego spaceru po Kraśniku

Wieruszów

Wieruszów – miasto w województwie łódzkim, na ziemi wieluńskiej nad Prosną, siedziba powiatu wieruszowskiego i gminy Wieruszów.
Osadnictwo nad Prosną sięga około 10 tys. lat. Świadczą o tym wykopaliska, stanowiska archeologiczne, a także pewne dowody materialne. W widłach Niesobu i Prosny znajdują się wały obronne grodziska z czasów kultury łużyckiej.
Pierwszą miejscowość stanowił zapewne wspomniany wyżej gród, na bazie którego powstał późniejszy Wieruszów. Przez wiele wieków miejscowość ta była prywatną własnością wielu bogatych rodów. Nazwa Wieruszów wywodzi się od rodu Wieruszów przybyłego na te tereny najprawdopodobniej ze Śląska w czasie bliżej nieokreślonym, gdyż istnieje ogromna luka historyczna pomiędzy funkcjonowaniem wspomnianego grodziska a pierwszą datą z użyciem nazwy Wieruszów (1368 r.).
Z racji położenia przez Wieruszów zawsze biegły ważne szlaki komunikacyjne, co było przyczyną częstych napaści, grabieży i palenia miasta głównie przez książąt śląskich. W 1793 roku w wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej Obojga Narodów miasto Wieruszów zostało włączone do Królestwa Prus. W 1815 roku podczas kongresu wiedeńskiego zaborcy wytyczyli na rzece Prośnie i Niesobie granicę Prus i autonomicznego Królestwa Polskiego pozostającego pod zależnością Imperium Rosyjskiego.
W 1919 roku uszkodzony został przez oddziały Grenzschutzu zamek wieruszowski. Miasto doznało poważnych zniszczeń w 1939 roku – według szacunków z 1945 r. zniszczeniu uległo 60% zabudowań miasta. Kiedy w 1939 r. Niemcy napadli na Polskę, wielu Polaków z Wieruszowa wzięło udział w obronie ojczyzny. Polskich cywilów wielokrotnie Niemcy rozstrzeliwali i wywozili do obozu Auschwitz. W 1939 r. Niemcy zaczęli prześladować 2400 Żydów zamieszkujących wówczas Wieruszów. W październiku 1941 r. utworzyli żydowskie getto (między ulicami Dąbrowskiego, Kilińskiego a Nadrzeczną), zamykając w nim 3400 Żydów z miasta i okolic. 26 sierpnia 1942 r. wszyscy z getta zostali wywiezieni do obozu Birkenau. 86 osób niezdolnych do transportu zamordowanych zostało przez Niemców w nocy z 26 na 27 sierpnia 1942 r. w budynku mykwy.

źródło wikipedia.org 

Moja wizyta w Wieruszowie trwała zaledwie kilka godzin i było to swoiste przebiegnięcie przez miasto, poniżej zdjęcia jakie w tym czasie udało mi się zrobić.

Lwów (Ukraina)

Lwów – miasto na Ukrainie, nad rzeką Pełtwią. Został założony ok. 1250 przez króla Rusi Daniela (Halickiego), który nazwał miasto Lwowem na cześć swojego syna Lwa. W latach 1349–1370 w składzie Królestwa Polskiego, 1370–1387 w składzie Królestwa Węgier, od 1387 do 1772 ponownie w składzie Królestwa Polskiego i Rzeczypospolitej Obojga Narodów, od 1434 był stolicą województwa ruskiego Korony.
Lwów jako miasto wieloetniczne rozwijał się do wybuchu II wojny światowej we współistnieniu wielu różnych narodowości: oprócz dominujących liczebnie Polaków Lwów zamieszkiwali Żydzi, Ukraińcy, Ormianie, Niemcy, Czesi, Rosjanie i in. Obecnie, w wyniku powojennych przesiedleń ludności i zmiany granic państwowych, zdominowany przez ludność ukraińską.
Historyczne centrum Lwowa zostało w 1998 wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Współcześnie Lwów stanowi ważny ośrodek nauki i kultury. Miasto jest głównym ośrodkiem kultury i życia społecznego mniejszości polskiej na Ukrainie.

 Herb Lwowa

Wieluń

Wieluń jest miastem o prawie 800-letniej historii. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 2. połowy XIII w. Przypuszcza się, że prawa miejskie Wieluń uzyskał przed 1281, ale jako miasto wymieniono go po raz pierwszy w 1283 roku. Po raz pierwszy castrum Wilyn wzmiankowane jest w 1311 roku. W XIV wieku Kazimierz III Wielki wybudował w Wieluniu murowany zamek, który potem był wielokrotnie przebudowywany. Funkcjonujący w XIV w. zamek w Wieluniu stał się ośrodkiem kompleksu królewszczyzn oraz centrum dystryktu sądowniczego. W 1631 r. w Wieluniu wybuchł wielki pożar, który strawił niemal całe miasto. Z zamku pozostały jedynie mury i dwa sklepione pomieszczenia służące za archiwum. Odbudowany zamek od listopada 1655 r. do maja 1656 r. zajmował oddział wojsk szwedzkich, który w styczniu 1656 r. zdołał się obronić przed atakiem oddziałów polskich, które zdobyły miasto. Wojska szwedzkie wycofując się z Wielunia wiosną 1656 r. spaliły zamek. Jest także często uważany za miejsce wybuchu II wojny światowej. Niekiedy nazywany polską Guernicą w związku z bestialstwem Luftwaffe wobec ludności cywilnej podczas nalotów bombowych 1 września 1939 r.

źródło wikipedia.org

Zawiercie - źródło rzeki Warta

Warta to trzecia co do długości rzeka w Polsce (808,2 km) a jej główne źródło znajduje się w Kromołowie (dzielnica Zawiercia) pod kapliczką św. Jana Nepomucena. Kaplica datowana jest na 1803 r. kilkukrotnie przebudowywana. We wnętrzu nad ołtarzem wisi obraz św. Tekli, po lewej stoi figura Świętego Jacka, a po prawej Świętego Jana Nepomucena.
Jedna z legend głosi, że w czasach średniowiecza pewnego upalnego lata na rozstaju leśnych dróg, stał na warcie rycerz imieniem Jan. Upał bardzo mu dokuczał, ale nie mógł opuścić posterunku. Zaczął więc modlić się do swojego patrona o kilka kropel deszczu. Jednak nim skończył, zemdlał. Po pewnym czasie odzyskał świadomość, dzięki wodzie sączącej się ze szczeliny. Od czynności rycerza nazwano rzekę Wartą.

Jarnołtówek

Jarnołtówek to wieś w woj. opolskim, powiat nyski, gmina Głuchołazy. Wieś leży w górach opawskich i była początkiem mojej trasy na Biskupią Kopę o której jutro. Dziś jednak chciałbym skupić się na herbie który znalazłem na jednym z drogowskazów. Dręczył mnie fakt dlaczego jednorożec jest na wizerunku herbu. Poszukałem w internecie i znalazłem taką informację:
Na błękitnym polu znajduje się biała głowa jednorożca ze złotym rogiem. Jak głoszą zapisy w księgach podatkowych pierwsze wzmianki o osadzie Arnoldsdorf (późniejszy Jarnołtówek) pochodzą z 1268 roku. Właśnie w XII wieku powstawało wiele osad ponieważ ziemie te słynęły ze złóż złota.
Osadnicy chcieli wybudować domy. Okoliczne lasy mogły dostarczyć materiału do budowy tychże domostw, jednak napotkano na przeszkodę. Jak głosi legenda, lasy nad Złotym Potokiem zamieszkiwał jednorożec - zwierzę, które siało postrach wśród przybyszów. Był on potężny, biały, z długim, ostro zakończonym rogiem na głowie. Nieliczni śmiałkowie, którzy zapuszczali się w lasy, ginęli bez śladu. Pewnego dnia grupa drwali, która wybrała się do lasu w celu pozyskania drewna, usłyszała przeraźliwy ryk, zawodzenie i sapanie. Strach sparaliżował ich na moment, ale ciekawość była silniejsza. Pobiegli w kierunku, skąd dochodził głos. Po chwili ujrzeli jednorożca, który wpadł w pułapkę. Tkwił nieruchomo z rogiem wbitym w pień klonu. Mężczyźni nie wahali się. Skrępowali jednorożca. Zwierzę, które siało postrach, zostało ujarzmione. Nic już nie przeszkodziło w budowie osady nad Złotym Potokiem. Jej pierwszy wójt Arnold używał pieczęci z wizerunkiem jednorożca. W ten sposób Jarnołtówek zyskał swój herb. 

źródło:http://opolskie.regiopedia.pl

Krzepice

Krzepice to miasto w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim.
Nazwa Krzepice, zanotowana w 1356 roku jako Crzepycze, pochodzi od nazwy osobowej Krzepa i oznacza miejsce zamieszkania potomków lub członków rodu osoby, którą tak nazywano.
W XII w. w miejscu obecnego miasta, ze względu na jego pograniczne położenie, założono gród warowny. W połowie XIV w. Kazimierz Wielki polecił zbudować tu murowany zamek. Dziś z tej budowli pozostał głównie zarys fosy i wałów. Tutejszy kościół parafialny pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła wzniesiony został w 1357 roku przez Kazimierza III Wielkiego. W czasie potopu szwedzkiego w połowie XVII w. miasto i zamek zajęli na krótko Szwedzi, jednak wyparły ich oddziały miejscowej szlachty i kasztelana Stanisława Warszyckiego.
Do wybuchu II wojny światowej liczącą się grupę społeczną Krzepic stanowili Żydzi. Pamiątką po tym pozostaje zabytkowy cmentarz żydowski i ruiny bożnicy.
Herb Krzepic przedstawia dwie wieże połączone ze sobą, zwieńczone spiczastymi daszkami i posiadające po jednym otworze strzelniczym. Spoza wieży, po lewej stronie, wystaje skrzydło i szpon orła. Po prawej widoczny jest motyw wici roślinnej. Całość kompozycji dopełniają dwie sześciopromienne gwiazdy, występujące u góry, po bokach zwieńczenia wież warownych.
Na terenie Krzepic znajduje się wiele obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Są to:
-układ urbanistyczny, głównym jego elementem jest rynek i regularna siatka odchodzących ulic
-kościół św. Jakuba
-klasztor, ob. plebania -
-ruiny synagogi i cmentarz żydowski
-pozostałości zamku

źródło: wikipedia.org

Zdjęcia zrobione głównie na krzepickim rynku

Majówka w Grecji - Kamena Vourla

Kamena Vourla to malownicza miejscowość w środkowej Grecji otoczona z jednej strony wodą a z drugiej górami.  Była bazą noclegową podczas majowego pobytu.

Majówka w Grecji - Skiatos

Skiatos to grecka wyspa w zachodniej części Morza Egejskiego.
Pochodzenie nazwy tłumaczone jest tym, że Skiatos leży w cieniu Góry Athos, a z greckiego "skia" oznacza cień.
Miasteczko położone na dwóch wzgórzach w południowo-wschodniej części wyspy. Na jednym ze wzgórz jest kościółek z wieżą zegarową oraz punktem widokowym skąd można podziwiać panoramę miasta. Ciekawostką jest, że na Skiatos i sąsiedniej wyspie Skopelos kręcony był film „Mamma Mia!” Aby dostać się na wyspę trzeba wybrać drogę powietrzną lub wodną, ja miałem możliwość popłynięcia statkiem wycieczkowym.

Majówka w Grecji - Arachova

W czasie powroty z Delf zatrzymaliśmy się w urokliwym górskim miasteczku Arachova. Wąskie uliczki i ładne krajobrazy cieszył oczy i tylko żal, że czasu było zbyt mało na dalsze zwiedzanie. Arachova ma panoramiczny widok, małe domki pod górę i brukowane uliczki pokazują malowniczą architekturę. W centrum miasta znajduje się ogromny i stromy klif zresztą zobaczcie sami.

Majówka w Grecji - Delfy

Trzeciego dnia wybraliśmy się do starożytnego miasta i muzeum w Delfach. Już podczas drogi nie sposób było oderwać się od szyby autokaru, tak zachwycające widoki mijaliśmy (ale to w ostatnim wpisie z wizyty w  Grecji).
Delfy istniały niewątpliwie już w epoce mykeńskiej, o czym świadczą liczne wykopaliska. Miasteczko Delfy większego znaczenia nie miało nigdy, całą sławę zawdzięczało wyroczni. Powoli powstał tu cały okręg kultu, gdyż niemal wszystkie państewka Grecji chciały tu na świętej ziemi Apollina mieć swoje świątynie. Ośrodkiem tego świętego okręgu była świątynia Apollina wzniesiona ok. 600 p.n.e.
Największym poważaniem cieszyły się Delfy w archaicznej Grecji, kiedy kapłani delficcy, przy pomocy swej wyroczni (w której zasiadała Pytia) kierowali całym niemal życiem Greków. Sława wyroczni wybiegała wtedy daleko za granicę Grecji. Zwracano się tu o radę i z Egiptu, i z państw Azji Mniejszej (Krezus), przynosząc bogate dary. Sama Pytia zasiadała na trójnogu i w „narkotycznych” oparach przepowiadała przyszłość, odpowiadając heksametrem. Jej odpowiedzi były zawsze dwuznaczne, by nikt nie mógł podważyć jej autorytetu. Podobno halucynogenne opary wydobywały się z małej szczeliny w komnacie Pytii, jednak szczeliny tej do dziś nie odnaleziono – wszak mogła wpadać w trans w jakikolwiek inny sposób. Początkowo Pytia była wybierana jedna, z rodzin arystokratycznych, przedtem musiała być odpowiednio wykształcona. Na pewno już w VI wieku wybierano 2 Pytie ze zwykłych rodzin, a do nich korpus pisarzy, którzy jej odpowiedzi układali odpowiednio w heksametrze. Trzeba zaznaczyć, iż nikt Pytii nie widział, a pytania kierowano za pośrednictwem kapłanów.

źródło: wikipedia.org

Majówka w Grecji - Termopile

W czasie powrotu do hotelu z Meteorów zatrzymaliśmy się w Termopilach, gdzie można było skorzystać z gorących źródeł oraz zobaczyć pomnik ku czci Leonidas i poległych Spartan.
Termopile to w dosłownym znaczeniu "gorące wrota", tu z pobliskiego wzgórza wypływa strumień o temp. ok. 40'C. Miejsce to swą sławę zawdzięcza dzięki bitwie między Grekami a Persami w 480 p.n.e.. Persowie pod dowództwem swego króla Kserksesa, w liczbie ok.300 tysięcy żołnierzy rozpoczęli marsz na greckie miasta.
Greccy obrońcy, pod dowództwem spartańskiego króla Leonidasa, postanowili odeprzeć najazd właśnie w wąskim przesmyku termopilskim, który łatwo było bronić. Z wielu greckich miast uzbierali w sumie ok. 7 tysięcy żołnierzy, którzy przez dwa dni z powodzeniem odpierali ataki wojsk Kserksesa, zabijając ok.20 tys. najeźdźców. Zwrot w bitwie nastąpił w wyniku zdrady jednego z Greków, który pokazał Persom drogę, gdzie można było obejść przesmyk i zajść Greków od tyłu.
Leonidas na wieść o Persach zachodzących na tyły, odesłał większość wojsk, uznając bitwę za przegraną. Sam jednak, wraz z 300-toma swoimi wojownikami, przy pomocy 700 Tespijczyków, pozostał na miejscu, broniąc się i ginąc do ostatniego na małym pagórku. Persowie przeszli dalej i w końcu zdobyli Ateny, ale bitwa pod Termopilami zapisała się w historii jako symbol bohaterstwa Spartan.

Majówka w Grecji - Ateny

Pierwszy dzień pobytu w Grecji to wycieczka do Aten. Program zakładał zwiedzanie Akropolu, portu w Pireusie, stadionu olimpijskiego, przejście pod cerkiew katedralną oraz zobaczenie zmiany warty przed greckim parlamentem.
Na początku podjechaliśmy pod parking przy Akropolu (tu przywitał nas nasz Solaris :) )bo tam miało zacząć się zwiedzanie wraz z przewodnikiem. W oczekiwaniu na bilety czas spędziliśmy w pobliskim parku skąd można było zrobić kilka ujęć całego wzgórza a także mieszczącego się niedaleko kościoła Agios Demetrios Loumpardiaris.

Majówka w Grecji - podróż do Kameny Wurli

Na tegoroczną majówkę wybrałem się do Grecji. Była to wycieczka autokarowa z biurem podróżny więc o nocleg, jedzenie i program zwiedzania nie musiałem się martwić i planować na własną rękę, ponieważ wszystko było z góry ustalone.
Dzień i godzinę wyjazdu zaplanowano na 28 kwiecień o 4.30, trasa przebiegała przez Słowację, Węgry, Serbię i Macedonię. Czas podróży wg mapy google wynosił ok 20 godz ale wiadomo po drodze trzeba doliczyć jeszcze postoje na toaletę i wyprostowanie nóg.
Z piętnastominutowym opóźnieniem wyruszyliśmy z Katowic by po drodze w Pszczynie i Bielsku-Białej zabrać ostatnich pasażerów. Gdy już wszyscy byliśmy na pokładzie pilotka poinformowała nas, że najbliższa przerwa będzie na Słowacji. Jak to często w życiu bywa nie wszystko wychodzi tak jak się wcześniej zaplanowało. Po ok godzinie drogi kierowcy 2 razy zatrzymywali się by usunąć jakąś usterkę, niestety nie udało się im wiec zmuszeni byliśmy zrobić pauzę w Korbielowie i czekać na przyjazd mechanika a trwało to 2 godziny.

Ujazd

Miasto w woj. śląskim, pow. strzelecki, położone nad Kanałem Gliwickim i rzeką Kłodnicą.
Nazwa wywodzi się od polskiej nazwy ujazd będącej jednym z elementów średniowiecznego prawa polskiego iure polonico. Potwierdza to m.in. topograficzny opis Górnego Śląska z 1865, który notuje miejscowość we fragmencie "Der Name der Stadt kommt in alten Urkunden als Ugest geschrieben von polnisch Ujost" czyli "Nazwa miasta pochodzi ze starych dokumentów pisana jako Ugest z polskiego Ujost". Polską nazwę Ujazd w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa.
Osada wzmiankowana w 1155, prawa miejskie od 25 maja 1223^. Do 1525 własność biskupów wrocławskich.
Podczas plebiscytu górnośląskiego za Niemcami padły 1384 głosy, a za Polską 161.
W toku działań wojennych w 1945 r. Ujazd został zniszczony w prawie 70%.

Herbem miasta jest wizerunek dwóch pastorałów i mitry biskupiej. Znajdują się one na niebieskiej tarczy herbowej. Tarcza jest dekoracyjnie osłonięta aksamitem barwy czerwonej, posiadającym złote koronki. Nad tarczą umieszczona jest złota korona książęca. Pastorały są umieszczone symetrycznie po bokach mitry (infuły). Obecny herb obowiązuje od 1998 roku. Symbolika herbu nawiązuje do biskupstwa wrocławskiego, które było dawnym właścicielem Ujazdu.

źródło: wikipedia.org

Porąbka

Po drodze do Kozubnika który został opisany post wcześniej zrobiłem również kilka zdjęć w samej  Porąbce które przedstawiam poniżej  z krótkim opisem wsi i zapory.

Porąbka - wieś w Polsce położona w województwie śląskim, nad Sołą, między Żywcem a Kętami w Beskidzie Małym. Miejscowość powstała prawdopodobnie na początku XV wieku, w związku z położonym nieopodal zamkiem Wołek. Wzmiankowana została po raz pierwszy w akcie podziału księstwa oświęcimskiego w 1445 jako Poramka. 
Wieś o walorach turystycznych słynna jest z powodu pierwszej w Polsce zapory wodnej "Porąbka" położonej w sąsiednim Międzybrodziu Bialskim, zaprojektowanej przez prof. Gabriela Narutowicza.

Zapora Porąbka -  zapora wodna wybudowana w latach 1928–1937Spiętrza wody rzeki Soły, tworząc Jezioro Międzybrodzkie. Jest to zapora wodna typu ciężkiego o wysokości 37,3 m, a jej długość 260 m. Przy zaporze znajduje się elektrownia wodna zbudowana w latach 1951–1954.

źródło: wikipedia.org